The Revenant1472

Alejandro G. Iñárritu is jarenlang bezig geweest om Michael Punke’s boek The Revenant naar het witte doek te brengen, waarbij hij altijd al Leonardo DiCaprio in gedachten had om het hoofdpersonage Hugh Glass te vertolken. Toen de productie eindelijk vorm begon te krijgen moest de acteur toch afhaken in verband met de opnames voor The Wolf of Wall Street, maar de filmmaker wilde zo graag met DiCaprio samenwerken dat hij besloot om dan maar eerst het uiterst succesvolle Birdman te gaan maken.

Inmiddels weten we dat die keuze bijzonder goed heeft uitgepakt. De film is ruim over zijn oorspronkelijke budget van 60 miljoen dollar gegaan, maar het heeft geresulteerd in een intense productie die eind deze maand kans maakt op maar liefst twaalf Oscars. Hieronder bevinden zich uiteraard veel technische categorieën, maar de film maakt ook goede kans op belangrijke prijzen als die voor de beste mannelijke hoofdrolspeler, beste cinematografie, beste regisseur en beste film. Het duurt nog een paar weken voordat we weten welke nominaties daadwerkelijk worden verzilverd, maar vast staat nu al dat dit een heel bijzonder project is.

In de basis krijgen we een redelijk rechttoe rechtaan verhaal over wraak voorgeschoteld. De avonturier Glass wordt door een groep pelsjagers rond 1820 ingehuurd om ze met zijn ervaring bescherming te bieden tegen de lokale Indianen, die eveneens de dierenhuiden willen bemachtigen. Nadat hij door een beer ernstig wordt verwond en al snel een te grote last vormt om te worden meegedragen, wordt hij door verraden en voor dood achtergelaten. Wat volgt is een lange serie van scènes waarin overleven en vergelding centraal staan.

Leonardo DiCaprio krijgt momenteel alle aandacht voor zijn hoofdrol, niet in de laatste plaats door de verhalen van de ontberingen die hij moest doorstaan tijdens de opnames. Los van dit fysieke werk maakt hij echter al indruk met zijn acteerwerk, waarin hij alles met zijn lichaamstaal moet doen. Alles wijst erop dat dit hem zijn eerste Academy Award zal opleveren, en hoewel dit wellicht niet de film is waarvoor hij die eigenlijk had moeten krijgen is het hem na deze rol meer dan gegund.

Onder al dat marketinggeweld dreigen de prestaties van de rest van de cast wel een beetje onder te sneeuwen, terwijl diverse andere acteurs net zo goed hun werk hebben gedaan. De jonge Will Poulter zet zijn eeuwige uitstraling als het groentje succesvol in, terwijl Domhnall Gleeson na een zeer goed jaar weer eens laat zien altijd solide te zijn. Het is echter Tom Hardy die vooral meer aandacht verdient als de verraderlijke John Fitzgerald, door hem neergezet als een personage dat zowel eendimensionaal als realistisch overkomt.

Naast de cast is de cinematografie van Emmanuel “Chivo” Lubezki de grote ster van de productie. De beelden van de Mexicaan zijn zo adembenemend mooi dat de kans groot is dat hij voor de derde keer op rij een Oscar in de wacht sleept, een unicum dat meer dan terecht zou zijn. De keuze om enkel tijdens de zogenaamde “magic hour” te schieten bemoeilijkte het draaischema, maar heeft wel voor unieke beelden gezorgd die af en toe doen denken aan het werk van Terrence Malick.

The Revenant
Daarnaast kreeg hij de lastige taak om een lange openingsscène in beeld te brengen waarin de jagers worden aangevallen door Indianen, wat hij samen met Iñárritu heeft uitgebeeld als een negentiende-eeuwse variant op Saving Private Ryan. De camera krijgt hier geen moment rust en beweegt zich soepel door een hectisch gevecht, waarbij we via gruwelijke beelden ook worden geïntroduceerd tot de belangrijkste personages. Een knap staaltje cinema dat door groepen studenten vermoedelijk nog lang zal worden ontleed.

Iñárritu werd met zijn eerste paar films vaak verweten te genieten van het verdriet van anderen. Hij werd bekend door zijn combinaties van mozaïekfilms en “misery porn”, maar begint zich nu steeds duidelijker te ontwikkelen tot een veelzijdig regisseur met een eigen visie. Het is niet helemaal helder welke keuzes er nu door hem zijn gemaakt en welke door bijvoorbeeld zijn cinematograaf, maar het idee om de film chronologisch op te nemen lijkt zich bijvoorbeeld al terug te betalen op het scherm.

The Revenant zal voor een groep bezoekers te weinig verhaal in zich hebben en wellicht ook een tikkeltje te voorspelbaar zijn. Een groot deel zal zich echter verliezen in een prachtige film met schitterende beelden en een nagenoeg perfecte cast, waarbij niet genoeg kan worden benadrukt dat het de moeite loont om dit op een groot scherm met de beste beeld- en geluidskwaliteit te ervaren.

Source:: The Revenant