The Raid 2: Berandal2310

Drie jaar geleden maakte de wereld kennis met Gareth Evans, die met zijn onverwachte hit The Raid de actiewereld deed schudden op zijn grondvesten. In iets meer dan anderhalf uur wist zijn Indonesische knokfilm meer spectaculaire vechtscènes in beeld te brengen dan menig Hollywoodwerk, en dat voor een fractie van de kosten. Er kwam dan ook veel interesse vanuit de V.S. voor de geboren Welshman, maar die koos ervoor om gewoon in Jakarta te blijven werken om zo zijn beoogde trilogie af te maken.

Sinds deze week is The Raid 2: Berandal officieel in de Nederlandse bioscopen te zien, waarin Evans het verhaal veel grootschaliger maakt dan wat we in het eerste deel meemaakten. Speelde daar vrijwel alles zich nog af in hetzelfde flatgebouw, hier wisselen diverse uiteenlopende locaties elkaar in rap tempo af. Ook het verhaal is deze keer grootser opgezet, maar het is maar de vraag of de film dat nodig heeft en dit wel kan rechtvaardigen.

Direct na de gebeurtenissen die we drie jaar geleden zagen moet Rama zien te infiltreren in een Jakartaanse criminele organisatie. Om hun vertrouwen te winnen zorgt hij ervoor dat hij in de gevangenis bevriend raakt met de zoon van een maffiabaas, zodat hij jaren later bij hun vrijkomst een plekje weet de krijgen in diens hiërarchie. Wat volgt is een web van verhaallijnen waarin verraad een grote rol speelt en diverse personages elkaars paden kruisen.

Met tweeënhalf uur is dit een lange zit, en de plot zit helaas niet goed genoeg in elkaar om zo lang te blijven boeien. Aardig wat scènes focussen puur op het verhaal en niet de martial arts, wat niet bij iedereen helemaal in de smaak zal vallen. Daar staat echter tegenover dat de actie bijna perfect is opgezet en veel gevarieerder is dan in de vorige film.

Ook hier kan de liefhebber weer genieten van minutenlange knokpartijen, waarbij elke klap echt lijkt aan te komen en de stuntmannen aardig wat geleden moeten hebben. Tot de hoogtepunten behoren een grootschalige opstand in de gevangenis en het laatste gevecht in een keuken, maar ook een achtervolging met auto’s zal menigeen bijblijven. In dit laatste deel zit een fascinerend staaltje camerawerk dat doet denken aan Children of Men, maar dan veel meer low-budget uitgevoerd door de crew.

The Raid 2: Berandal
Iko Uwais is nog steeds niet in staat om veel emotie te tonen, maar de capriolen die hij in zijn hoofdrol uithaalt compenseren dit ruimschoots. De man steekt enorm veel energie in zijn trainingen om zijn vaardigheden te perfectioneren, en het resultaat mag er zijn. Het is bovendien leuk om de acteur die hiervoor Mad Dog vertolkte weer terug te zien in een andere rol, en ook de nieuwkomers zijn prima gecast.

Waar dit vervolg met name in weet uit te blinken is de uitwerking van de nieuwe personages. Het verhaal mag dan niet zo bijzonder zijn, maar de vechtmachines die we leren kennen hebben allemaal een eigen stijl en zijn duidelijk van elkaar te onderscheiden. Het zou dan ook erg interessant zijn als met name Hammer Girl en Baseball Bat Man hun eigen spin-off zouden krijgen.

The Raid 2: Berandal is redelijk anders opgezet dan diens illustere voorganger en is daardoor lastig te vergelijken, maar liefhebbers van actiefilms en martial arts mogen ook dit vervolg eigenlijk niet overslaan. Gareth Evans is inmiddels alweer druk bezig met de afsluiter van de trilogie, dat voor een grote schare fans niet snel genoeg kan komen.