Split1110

Ooit werd M. Night Shyamalan de nieuwe Steven Spielberg genoemd, maar die tijd is al even voorbij. Na wat enorme hits als The Sixth Sense en Unbreakable volgde een reeks flops van de ambitieuze regisseur, waardoor menig filmliefhebber zich afvroeg of het ooit nog goed zou komen met het ooit zo veelbelovende talent.

Shyamalan is inmiddels bijna een synoniem geworden voor de term “plottwist” en ook Split bevat uiteraard weer een verrassende wending die mensen aan het praten zal brengen. Wat er vooraf gaat aan die onthulling valt helaas voor een heel groot deel al te onttrekken aan de trailer, waardoor het aan te raden is om dat voorproefje te vermijden als je maximaal wilt genieten van deze thriller.

Het is voldoende om te weten dat het verhaal draait om James McAvoy, wiens personage lijdt aan een dissociatieve identiteitsstoornis en maar liefst 23 persoonlijkheden blijkt te huisvesten. Een aantal van deze figuren treedt regelmatig op de voorgrond en dat geeft de acteur een kans om hier helemaal los te gaan op verschillende soorten acteerwerk. Het is duidelijk te zien dat hij genoot van deze rol (of rollen?) en een aanzienlijk deel van de kracht van de film leunt op zijn prestatie.

Ook Anya Taylor-Joy (The Witch) maakt hier veel indruk als een van de drie jonge vrouwen die het slachtoffer worden van Kevin, maar hetzelfde kan helaas niet worden gezegd van haar lotgenoten. Hun bijdrage blijft beperkt tot wat geschreeuw, het maken van domme keuzes en het rondlopen in weinig meer dan hun ondergoed.

Split
De wijze waarop Shyamalan zijn nieuwste scenario middels een twist een geheel andere betekenis geeft is origineel, maar kan helaas niet voorkomen dat een groot deel van de film niet helemaal goed uit de verf komt. Een verhaal met een onverwachte wending zou ook zonder dat element al onderhoudend moeten zijn en dat is hier niet constant het geval. Met name in de tweede akte en het begin van het laatste segment zakt het geheel in, wat niet zomaar kan worden rechtgepraat door het einde. Daarnaast is het gebruik van de aandoening waar Kevin aan lijdt problematisch, de film geeft een zeer vertekende blik op het ziektebeeld.

Deze factoren zorgen ervoor dat Shyamalans nieuwste geesteskind een erg duale film is geworden. Aan de ene kant zou het ervoor kunnen zorgen dat hij weer wat nieuwe kansen krijgt in Hollywood om echt originele ideeën met een goed budget te kunnen verwezenlijken, maar hij laat ook weer zien nog steeds in dezelfde valkuilen te kunnen stappen als in de laatste tien jaar. Uiteindelijk is Split een aardige titel die het publiek vermoedelijk flink zal verdelen.

Source:: Split