Pain & Gain2054

Jarenlang bleef Michael Bay het hebben over de kleinere film die hij ooit graag nog eens zou willen maken. Een reeks artikelen over criminele bodybuilders inspireerden de bombastische regisseur voor zijn passieproject, maar de financieel zeer interessante franchise over vechtende robots slokte steeds alle aandacht op. Na Transformers: Dark of the Moon besloot de filmmaker dat het tijd was om zich volledig te storten op het verhaal waar hij al zo lang aan dacht, maar een kleine film is Pain & Gain niet bepaald geworden.

Het thema dat centraal staat is domheid, pure stompzinnigheid in de vorm van drie fitnessfanaten die er genoeg van hebben te moeten aanhoren in hoeveel luxe hun rijkste klanten leven. Het trio besluit om de opschepperige Victor Kershaw te ontvoeren en zodoende geld afhandig te maken, maar het totale gebrek aan werkende hersencellen zorgt er steevast voor dat de idioten nog dieper wegzakken in het gat dat ze eigenhandig aan het graven zijn.

Van explosies en snelle achtervolgingen tot rondborstige modellen zonder enig acteertalent, alle kenmerkende elementen van de regisseur zijn hier weer volop aanwezig. Onze eigen Yolanthe kondigde vorig jaar nog trots aan een rol te hebben bemachtigd, maar in de praktijk blijkt haar bijdrage flink te zijn ingekort. De paar seconden die we van haar zien in de tv-reclame krijgen vrijwel geen vervolg in de film zelf, en getuige haar prestaties is dat waarschijnlijk maar beter ook.

Binnen het oeuvre van Bay lijkt de film nog het meest op Bad Boys, met name door de humor die klaarblijkelijk centraal had moeten staan. Mark Wahlberg bewijst voor de zoveelste keer over bijzonder goede timing te beschikken, maar wanneer hij moet werken met dit soort flauw materiaal kan ook hij geen wonderen verrichten. De onderlinge verhoudingen tussen Wahlberg, Dwayne Johnson en Anthony Mackie werken af en toe verrassend goed, maar verder zijn vrijwel alle grappige momenten al in de trailer te zien.

Op diverse momenten herinnert de film je eraan dat dit allemaal gebaseerd is op waargebeurde feiten, maar een paar seconden gebruik maken van je favoriete zoekmachine is genoeg om te ontdekken dat dat schromelijk is overdreven. Is dat erg? Nee, dat zeker niet, maar je vraagt je af waarom Bay het nodig vindt om dit keer op keer wel te benadrukken. Uiteindelijk is het resultaat een actiekomedie die een selecte groep wellicht kan bekoren, maar voor het overgrote deel waarschijnlijk uitdraait op een teleurstelling – als er al enige verwachtingen waren.