La La Land746

Twee jaar geleden verraste Damien Chazelle ons met Whiplash, een bikkelhard drama waarin een jonge jazzmuzikant op bijzondere wijze onder druk wordt gezet door zijn muziekbegeleider om het hoogste niveau te bereiken. De regisseur brak hiermee definitief door in de filmwereld en kreeg hierdoor eindelijk de kans om zijn passieproject naar het witte doek te brengen, waarvan het resultaat vanaf deze week in de bioscoop te zien is.

Chazelle loopt al vele jaren rond met het idee voor La La Land, maar kreeg telkens te horen dat hij een bijzonder laag budget zou krijgen of van alles zou moeten aanpassen om het meer mainstream te maken. Door het succes van zijn vorige Oscargenomineerde werk mocht hij nu alsnog los gaan op zijn musical en we kunnen alleen maar concluderen dat we blij mogen zijn dat hij geen concessies heeft hoeven doen.

Zoals vaker het geval is bij musicals is het verhaal niet erg complex, maar voor het genre zeker uitgebreid genoeg. We volgen Emma Stone als Mia, een jonge barista in Hollywood die castingsessie na castingsessie afloopt om door te breken als actrice. Wanneer ze jazzpianist Sebastian (Ryan Gosling) leert kennen is ze aanvankelijk niet bepaald gecharmeerd van zijn houding, maar beetje bij beetje blijken ze beter bij elkaar te passen dan verwacht.

Dat de film hoofdzakelijk een musical is zal het belangrijkste kenmerk zijn om te bepalen of je de film een kans moet geven: als je daar doorgaans niet van houdt kan je dit beter links laten liggen, maar als je er maar een beetje interesse in hebt is het een enorme aanrader. De personages zingen nog net niet elke zin uit het script, maar mogen toch wel een aardig gedeelte van de speelduur harmonieus doorbrengen.

La La Land
Het lijkt er niet op dat een specifiek nummer los herinnerd zal worden als een echt iconisch musicallied, maar vermoedelijk zal een titel tijdens de uitreiking van de Oscars wel de nodige aandacht krijgen en misschien zelfs in de prijzen vallen. Het basismotief dat regelmatig terugkeert is simpel maar effectief, en een centraal nummer van Emma Stone is met mede door haar prestatie bijzonder doeltreffend.

De categorie “beste originele muziek” zal niet het enige gedeelte zijn waar de film aandacht zal krijgen bij de Academy Awards. Het moet gek lopen als Chazelle niet voor de tweede keer een film heeft gemaakt die kanshebber is voor de beste film van het jaar, maar ook Emma Stone zou wel eens geëerd kunnen worden met een nominatie voor de beste actrice. Haar vertolking is nagenoeg perfect en vormt het hart van de film, hoewel gezegd moet worden dat ook Gosling positief opvalt met zijn zangkunsten en pianospel.

La La Land
De voorliefde van Chazelle voor het oude Hollywood en met name klassieke musicals is hier overal voelbaar. Net als in Hail, Caesar! brengt het scenario ons langs de karakteristieke sets zoals deze door de oude studio’s werden gebruikt, maar met name de directe knipogen naar bijvoorbeeld Singin’ in the Rain en andere films van Gene Kelly, Fred Astaire en Ginger Rogers voelen warm en gepast aan. De choreografieën van deze scènes zijn zowel mooie hommages als sterke losse stukken, waarbij met name de opening en de afsluiter indruk maken.

Twee jaar geleden was Whiplash een van de films die mooi kon profiteren van de uitbreiding van het aantal mogelijke nominaties voor de beste film. De kleine productie maakte nooit echt kans om dat ook te verzilveren, maar het lijkt erop dat Chazelle nu serieus kans maakt op de belangrijkste Oscar. La La Land is een prachtige hommage aan de Hollywoodmusical en een parel van een film.

Source:: La La Land