Fences711

We kennen Denzel Washington voornamelijk als acteur, maar dit jaar heeft hij laten zien ook als regisseur zijn mannetje te staan. Bij de overstap van voor naar achter de camera kunnen velen het niet laten om zelf toch ook de hoofdrol op zich te nemen, met wisselende resultaten als gevolg. Deze keuze heeft bij Fences in ieder geval goed uitgepakt, aangezien Washington zondagnacht in een zeer select gezelschap terecht kan komen: na Laurence Olivier en Roberto Benigni zou hij slechts de derde acteur kunnen worden die zichzelf naar een Academy Award heeft geregisseerd.

De film is gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk van August Wilson en de tweevoudig Oscarwinnaar won al eerder een Tony voor dezelfde rol op Broadway. Net als in 2010 is hij hier te zien als Troy Maxson, een vuilnisman die hard heeft gewerkt om zijn plichten aan zijn gezin te kunnen volbrengen. Gaandeweg ontdekken we dat de relatie met de mensen om hem heen niet geheel vlekkeloos verloopt: zo heeft hij er veel moeite mee dat zijn oudste zoon regelmatig geld komt lenen, terwijl hij het er ook niet mee eens is dat zijn jongere telg een sportcarrière ambieert.

Racisme speelt een belangrijke rol in de pessimistische blik op het leven die Tony er op na blijkt te houden. Volgens zijn vrouw Rose (Viola Davis) was haar echtgenoot destijds simpelweg te oud om professioneel honkbal te kunnen spelen, maar hij is ervan overtuigd dat zijn huidskleur de doorslaggevende factor was. Deze kijk op de wereld is een van de vaste factoren die maar terug blijft komen in het sterke script waarvoor Wilson als enige benoemd wordt, ook al overleed hij inmiddels elf jaar geleden.

Het verhaal op zich is zelf niet bijster interessant, maar het zijn de messcherpe dialogen die het afmaken. Vooral Washington houdt zelden meer dan tien seconden zijn mond dicht en mag de ene na de andere schitterende monoloog afsteken, terwijl Davis veel indruk maakt in de paar explosieve scènes waarin ze zelf centraal staat. Haar prestatie is dermate intrigerend dat ze een van de weinige personen is die er echt van uit mag gaan dat ze eind dit weekend het podium mag beklimmen om een gouden beeldje in ontvangst te nemen.

Fences
Het is duidelijk te merken dat we hier te maken hebben met een toneelbewerking. We verlaten zelden de achtertuin van het gezin dat we volgen, maar Washington heeft nog wel plek gevonden voor wat mooie losse shots die op een podium niet gerealiseerd kunnen worden. Deze vertelvorm zorgt ervoor dat de film vrijwel geheel leunt op de uitdieping van de personages en dat zit gelukkig helemaal goed. Je bent van begin tot eind betrokken bij de figuren die we volgen, terwijl het hoofdpersonage al snel niet zo geweldig blijkt te zijn als hij zelf denkt.

Fences is met name een masterclass acteren en maakt komende zondagnacht kans op Oscars in de categorieën voor de beste film, mannelijke hoofdrol (Washington), vrouwelijke bijrol (Davis) en bewerkte scenario.

Source:: Fences