Boyhood2456

Na ruim twee decennia heeft Richard Linklater al diverse genres en vormen van cinema onderzocht, waarbij hij het niet schuwt om van de gebaande paden af te wijken. Zijn ambities zijn keer op keer groots, maar de eigenzinnige regisseur heeft zich waarschijnlijk nog nooit gewaagd aan iets van het formaat van zijn nieuwste project. Maar liefst twaalf jaar lang kwam hij elke zomer met zijn cast bij elkaar om een stukje leven vast te leggen, waarvan het eindresultaat Boyhood nu eindelijk in de bioscoop te zien is.

De film laat ons zien hoe Mason opgroeit van klein jongetje tot een man van achttien jaar oud, waarbij we alle fasen van het leven meemaken die vrijwel elk opgroeiend kind tegenkomt. Of het nu gaat om het verliezen van een beste vriend door een verhuizing, het ontwikkelen van een eerste relatie of de moeilijke keuze wat en waar te gaan studeren, iedereen zal wel iets herkennen in dit epos waarin een gebroken gezin centraal staat.

Een gevolg van dit gegeven is dat plotelementen plotseling kunnen verdwijnen, zoals dit in de realiteit ook regelmatig gebeurt. Ethan Hawke komt als de gescheiden vader van Mason en zijn zusje af en toe voorbij om een weekend met ze door te brengen, maar er zijn ook momenten waarop je je realiseert dat je hem al even niet meer hebt gezien. Het uiterst realistische karakter van het scenario is des te meer indrukwekkend wanneer je je bedenkt dat men dit twaalf zomers lang vol moest houden.

Voor de twee uit elkaar gegroeide ouders wist de filmmaker de ervaren Patricia Arquette en Ethan Hawke te strikken, maar het is vooral bijzonder dat hij twee kinderen heeft gecast die bleken op te groeien tot verdienstelijke acteurs. Linklaters eigen dochter Lorelei is te zien als Masons oudere zus Samantha, die we van een typisch meisje dat ruzie maakt met haar broertje zien transformeren tot een vrouw. Enkele jaren na aanvang van het project had ze er even geen zin meer in, maar gelukkig wist haar vader haar om te praten en zijn we ook van haar verhaal getuige.

Ellar Coltrane heeft inmiddels al een paar kleine credits achter zijn naam staan, maar hij zal voor altijd worden herinnerd aan deze bijzondere rol. Om hem op zijn fietsje te zien rondcrossen zal bij menigeen voor een nostalgisch gevoel zorgen, maar ook met zijn acteerwerk zorgt hij ervoor dat je je verbonden voelt met het opgroeiende kereltje. Met name in de scènes die hij deelt met Hawke weet hij de juiste snaar te raken, al zal hij vermoedelijk nooit uitgroeien tot een acteur met een breed repertoire.

Boyhood
Alle lof ten spijt vallen er toch wel wat kritiekpunten te leveren, al zal lang niet iedereen hier even zwaar aan tillen. Zo voelt vrijwel elk moment uiterst realistisch aan, behalve een moment in een lunchroom waar een toevallige ontmoeting wel erg zoetsappig kan overkomen. Hier staat echter tegenover dat men perfect heeft weten vast te leggen hoe het voor een kind is om op te groeien, waarbij diens standpunt ook echt onze ingang in het verhaal is.

Richard Linklater heeft voor dit ambitieuze werk een ultieme cocktail gemaakt van diverse andere producties uit zijn oeuvre. De tienerjaren doen denken aan Dazed and Confused en Slacker, terwijl de exploraties van verschillende levensfasen weer lijken terug te grijpen naar zijn Before-trilogie. Boyhood is misschien net geen perfecte film, maar wel een ontzettend bijzonder project dat niet alleen bij een gimmick blijft en dat geen enkele filmliefhebber zou mogen missen.